Matheus de Carvalho Leibão
Omawiając przemiany w prasie, Matheus de Carvalho Leibão przedstawia trafną refleksję na temat ograniczeń/możliwości budowania komunikacji antyhegemoniczej w społeczeństwie brazylijskim od czasu pierwszej kadencji prezydenta Luli (2003). Zmiany w komunikacji wraz z dojściem PT do władzy federalnej są omawiane w trzech rozdziałach książki poprzez teoretyczne wymiary hegemonii i kontrhegemonii zaproponowane przez Gramsciego. W szczegółowej analizie wybranych gazet przeanalizowano formy finansowania, odbiorców i relacje z rządem. Bibliografia jest aktualna i odpowiednia do badania tego okresu oraz do refleksji na temat komunikacji i kontrhegemonii. Podkreślam jakość tekstu, spójne podejście koncepcyjne i zakres badań. Książka Matheusa ujawnia metodologiczną staranność niezbędną do połączenia komunikacji i historii. (Juniele Rabêlo de Almeida - profesor na wydziale historii UFF).