Teoria umysłu, ironia i kłamstwa w chorobach neurologicznych

Praca dokumentuje badania nad rozumieniem teorii umysłu oraz ironii i kłamstw na podstawie pacjentów neurologicznych ambulatoryjnych w obszarze wpływu chorób neurologicznych. Sprawdzono wpływ lub powiązania z dodatkowymi czynnikami, takimi jak wiek, funkcje wykonawcze oraz obciążenia objawami fizycznymi i psychicznymi. Nie stwierdzono istotnych różnic w rozumieniu teorii umysłu, kłamstw i ironii w odniesieniu do diagnoz pacjentów. Można założyć negatywny wpływ uszkodzeń mózgu na rozumienie teorii umysłu. Ponadto można założyć spadek zdolności rozumienia teorii umysłu wraz z wiekiem. Nie wyjaśniono, czy każdy człowiek może rozwinąć teorię umysłu trzeciego rzędu w ciągu swojego życia. Potwierdzono dalsze powiązania między teorią umysłu drugiego rzędu a rozumieniem ironii i kłamstwa. Upośledzenie funkcji wykonawczych oraz obciążenie lękami fobicznymi skutkowały słabymi wynikami w zakresie teorii umysłu. Kompulsywność, niepewność, depresja, agresywność i myślenie paranoiczne prowadziły do słabego rozumienia kłamstwa.