Ali Salim Al Shehmany
Cukrzyca typu 1 (T1DM) jest chorobą autoimmunologiczną charakteryzującą się immunologicznym zniszczeniem komórek β trzustki produkujących insulinę. Prowadzi to do zaburzeń regulacji poziomu glukozy we krwi u pacjentów z T1DM. Zniszczenie komórek β wysepek Langerhansa jest spowodowane infiltracją komórek dendrytycznych, makrofagów i limfocytów T. Zazwyczaj badania podatności genetycznej (asocjacji) opierają się na ocenie roli markerów genotypowych (zazwyczaj SNP) w podatności na daną chorobę w próbie przypadków kontrolnych lub rodzinnej. Wiele genów związanych z cukrzycą typu 1, CTLA-4, PTPN22, IL-10, IL-18, receptor VIT-D, jest jednymi z powszechnie potwierdzonych genów podatności na T1DM.