Miejsce bogów

Niniejsza praca analizuje sztukę Szekspira „Antony and Cleopatra' w świetle myśli biblijnej, renesansowego humanizmu i filozofii tragedii. Upadek Adama i Ewy oraz konflikt między tragicznym bohaterem a bogami to dwa motywy przewodnie niniejszej pracy. W pierwszym rozdziale odwołuję się do idei nieba, czyli raju z Biblii, aby przeanalizować ideę raju w sztuce „Antony and Cleopatra'. Płodność, epikureizm i dionizyjskie ekscesy to elementy obecne w koncepcji biblijnego i szekspirowskiego raju. Rozdział drugi stanowi studium tragedii jako gatunku zasadniczo związanego ze starożytną grecką myślą religijną i filozofią, pokazując, że Antoniusz i Kleopatra są podobni do greckich bohaterów tragicznych, nieustannie przeciwstawiających się bogom i losowi i spadających z nieba. Trzeci rozdział pokazuje jednak, że zakończenie „Antony and Cleopatra' różni się od zakończeń sztuk Sofoklesa, Eurypidesa i Ajschylosa. Analizując filozofię renesansu, zwłaszcza pojęcie humanizmu, ostatni rozdział stwierdza, że bohaterowie Szekspira są wiecznymi buntownikami, humanistami zdeterminowanymi, by przeciwstawiać się siłom losu.