Zakażenie układu moczowego i marskość wątroby

Marskość wątroby prowadzi do pogorszenia nabytej i wrodzonej odporności, związanej z jednej strony z niewydolnością wątroby, a z drugiej z niedożywieniem. W rezultacie ta choroba wątroby predysponuje pacjentów do rozwoju infekcji, głównie bakteryjnych, ale także wirusowych i grzybiczych. Rzeczywiście, częstość występowania infekcji bakteryjnych u pacjentów z marskością wątroby jest wyższa niż w populacji ogólnej. Infekcje te są poważne i mogą zagrażać życiu. Muszą być wcześnie wykryte i leczone. Infekcje dróg moczowych są preferowanym miejscem zakażenia, a zarazki różnią się w zależności od nawyków leczenia. Infekcje te są częstym powikłaniem w przebiegu choroby i na ogół nie są bardzo objawowe, dlatego wszyscy pacjenci ze zdekompensowaną marskością wątroby powinni być systematycznie poddawani badaniom cytobakteriologicznym moczu. Rzeczywiście, po epizodzie zakaźnym pacjenci z marskością wątroby są narażeni na wysokie ryzyko dekompensacji marskości wątroby, a także ryzyko wystąpienia powikłań, takich jak ostra niewydolność nerek.