Morfologia, fizjologia i biochemia nasion Parkias

Badania nad rodzimymi gatunkami leśnymi obejmujące analizę nasion cieszą się zainteresowaniem środowiska naukowego ze względu na degradację ekosystemów brazylijskich, jakość fizjologiczną nasion i ich potencjalne zastosowania. W tym kontekście celem niniejszego badania było zbadanie i porównanie cech morfologicznych, fizjologicznych i biochemicznych nasion Parkia multijuga i Parkia pendula w warunkach rosnącej temperatury. Zbadano właściwości kiełkowe, morfologiczne, histochemiczne i biochemiczne nasion. Gatunki te charakteryzują się odmiennymi wzorcami morfologicznymi. Temperatury od 25 do 30ºC dla P. pendula i od 30 do 35ºC dla P. multijuga sprzyjały ich właściwościom kiełkowania. Skrobia stanowi największą rezerwę w liścieniach P. multijuga, a białka w liścieniach P. pendula. Gatunki te charakteryzują się różnymi stężeniami całkowitej zawartości cukrów rozpuszczalnych, całkowitej zawartości lipidów, całkowitej zawartości białek oraz profilem białkowym, a także podobnym składem kwasów tłuszczowych i białek. Badane gatunki charakteryzują się różnymi strategiami wykorzystania zapasów organicznych zgromadzonych w ich liścieniach.