Abhijeet Kumar / Siddhi Misha
Konwencjonalne architektury mnożenia 24x24 są implementowane w mnożnikach zmiennoprzecinkowych przy użyciu mnożników tablicowych, redundantnych architektur binarnych (etapy potokowe), zmodyfikowanego kodowania Bootha, drzewa binarnego kompresorów 4:2 (drzewo Wallace’a) oraz zmodyfikowanej tablicy przeniesienia w połączeniu z algorytmem Bootha. Istnieje szereg problemów związanych z mnożnikami drzewiastymi i tablicowymi. Mnożniki drzewiaste mają wiele problemów, takich jak najkrótsze opóźnienie logiczne, ale nieregularne układy z skomplikowanymi połączeniami, nieregularne układy nie tylko wymagają większego wysiłku fizycznego przy projektowaniu, ale także powodują znaczne opóźnienia w połączeniach. Podobnie, mnożniki tablicowe mają również pewne wady, takie jak większe opóźnienia i regularny układ z prostszymi połączeniami. Ponadto zużywają one znaczną ilość energii, ponieważ nie zapewniają rekonfigurowalności w czasie pracy zgodnie z szerokością bitową wejścia. Aby wyeliminować powyższe problemy, wykorzystuje się algorytm Urdhvatriyakbhyam ze starożytnej indyjskiej matematyki wedyjskiej. Symulacja 32-bitowego mnożnika zmiennoprzecinkowego i zastosowanie matematyki wedyjskiej stanowi ważną część niniejszej rozprawy.